Zuidtangent haltes

Project
De Zuidtangent haltes waren vooral opvallend door hun bijzondere kapconstructie. Een stalen ruggegraat met daarop gebogen glazen panelen. Elk paneel was gebogen in twee richtingen. Maar niet alleen de kapconstructie was opmerkelijk. De perrons waren glanzend gecoat en het straatwerk bestond uit betonstraatstenen met verschillende grijstinten die een tekening gaven die het midden hield tussen een zebra en een tijgerprint. Architectonisch was het ontwerp mooi en aansprekend. Functioneel en constructief was het matig tot zeer slecht.
 
Gebruikers klaagden er al snel over dat je niet droog kon staan bij regen en wind. En dat is toch de belangrijkste functionele eis aan een halte. De glimmende perronvloer bleek ook erg glad bij regen. Schoonheid boven nut. Een vaak voorkomend foutje bij architecten. Misschien moeten de desginers eens Systems Engineering gaan invoeren?
 
De overdekte en afsluitbare stalling voor je fiets bleek al snel gebruikt te worden als een persoonlijke fietsenstalling. Gebruikers haalde hun fiets eruit en zette vervolgens hun persoonlijke stalling weer op slot, zodat ze de volgende dag weer verzekerd waren van een eigen plek. Misschien iets te gebruikersgericht.
 
Korte levensduur
Maar ook constructief was er genoeg aan te merken op de haltes. De prachtige coating creëerde een waterdichte laag bovenop het beton van de perronvloer. Al vrij snel ontstonden er 'blaren' op het perron. Ik laat u raden naar de oorzaak.
 
Een ander onbegrijpelijk feit is dat de perrons onderheid zijn, maar de betonnen weg (doorgaand gewapend, 45 cm dik exclusief werkvloer) is dat niet. U voelt het probleem al aankomen, en tijdens de aanleg waren er ook al vraagtekens. Toch moest in de praktijk ervaren worden dat de deuren van de bus naar verloop van tijd steeds moeilijker open gingen omdat ze vastliepen op het perron.
 
Maar het meest in het oog springend is wel dat de prachtige kappen tien jaar na oplevering niet meer te bezichtigen zijn. Het glas was onvoldoende verankerd aan de glazen constructie en de kitvoegen tussen het glas konden de spanningen niet aan. Je zou zeggen dat dit een oplosbaar probleem zou zijn, maar de beheerder is het blijkbaar niet gelukt. 
 
Bouwteam en voorgeschreven leveranciers
Hoe kon dit verkeerd gaan. Constructief gezien is een halte niet echt rocket science. Bovendien was er ook nog sprake van een bouwteam. Nou ja. Het bouwteam kwam in beeld nadat het ontwerp was afgerond en de voorgeschreven leveranciers bekend waren. In ieder geval was het detailontwerp onvoldoende.
 
De vraag is hoe het ontwerproces georganiseerd is geweest en wie het totale plaatje in de gaten moest houden. Het bouwteam had deze verantwoordelijkheid niet. De voorgeschreven leveranciers waren niet verantwoordelijk voor de raakvlakken tussen hun producten. De architect sluit doorgaans alle verantwoordelijkheid uit. Het lijkt erop dat de opdrachtgever er teveel op heeft vertrouwd dat raakvlakproblemen wel door de verschillende partijen zouden worden gesignaleerd.
 
 
Combinatie Cluster 4 (een combinatie van vier grote aannemers)
Kenmerken: Bouwteam, multidisciplinair
Functie: projectcoördinator, kwaliteitsmanager, wijzigingenbeheerder